A Igrexa é apostólica.
Edificada sobre os Apóstolos.

CATECISMO DA IGREXA CATÓLICA (nn. 

857 A Igrexa é apostólica porque está fundada sobre os apóstolos, e isto nun triplo sentido:

- foi e permanece edificada sobre "o fundamento dos Apóstolos" (Ef 2, 20; Hch 21, 14), testemuñas escollidas e enviadas en misión polo mesmo Cristo (cf. Mt 28, 16-20; Hch 1, 8; 1 Co 9, 1; 15, 7-8; Ga 1, l; etc.).

- garda e transmite, coa axuda do Espírito Santo que habita nela, o ensino (cf. Hch 2, 42), o bo depósito, as sas palabras oídas aos Apóstolos (cf 2 Tm 1, 13-14).

- segue sendo ensinada, santificada e dirixida polos Apóstolos ata a volta de Cristo grazas a aqueles que lles suceden no seu ministerio pastoral: o colexio dos bispos, "ao que asisten os presbíteros xuntamente co sucesor de Pedro e Sumo Pastor da Igrexa" (AG 5):

«Porque non abandonas nunca ao teu rabaño, senón que, por medio dos santos pastores, protéxelo e consérvalo, e queres que teña sempre por guía a palabra daqueles mesmos pastores a quen o teu Fillo deu a misión de anunciar o Evanxeo (Prefacio dos Apóstolos I: Misal Romano).

858 Xesús é o enviado do Pai. Desde o comezo do seu ministerio, "chamou aos que el quixo [...] e viñeron onde el. Institueu Doce para que estivesen con el e para envialos a predicar" (Mc 3, 13-14). Desde entón, serán os seus "enviados" [é o que significa a palabra grega apóstoloi]. Neles continúa a súa propia misión: "Como o Pai me enviou, tamén eu vos envío" (Jn 20, 21; cf. Jn 13, 20; 17, 18). Por tanto o seu ministerio é a continuación da misión de Cristo: "Quen a vós recibe, a min recibe", di aos Doce (Mt 10, 40; cf, Lc 10, 16).

859 Xesús asóciaos á súa misión recibida do Pai: como "o Fillo non pode facer nada pola súa conta" (Jn 5, 19.30), senón que todo o recibe do Pai que o enviou, así, aqueles a quen Xesús envía non poden facer nada sen El (cf. Jn 15, 5) de quen reciben o encargo da misión e o poder para cumprila. Os Apóstolos de Cristo saben por tanto que están cualificados por Deus como "ministros dunha nova alianza" (2 Co 3, 6), "ministros de Deus" (2 Co 6, 4), "embaixadores de Cristo" (2 Co 5, 20), "servidores de Cristo e administradores dos misterios de Deus" (1 Co 4, 1).

860 No encargo dado aos Apóstolos hai un aspecto intransmisible: ser as testemuñas elixidas da Resurrección do Señor e os fundamentos da Igrexa. Pero hai tamén un aspecto permanente da súa misión. Cristo prometeulles permanecer con eles ata o fin dos tempos (cf. Mt 28, 20). "Esta misión divina confiada por Cristo aos Apóstolos ten que durar ata o fin do mundo, pois o Evanxeo que teñen que transmitir é o principio de toda a vida da Igrexa. Por iso os Apóstolos preocupáronse de instituir [...] sucesores" (LG 20).

861 "Para que continuase despois da súa morte a misión a eles confiada, [os Apóstolos] encargaron mediante unha especie de testamento aos seus colaboradores máis inmediatos que terminasen e consolidasen a obra que eles empezaron. Encomendáronlles que coidasen de todo o rabaño no que o Espírito Santo os puxera para ser os pastores da Igrexa de Deus. Nomearon, por tanto, desta maneira a algúns homes e logo dispuxeron que, despois da súa morte, outros homes probados lles sucedesen no ministerio" (LG 20; cf. San Clemente Romano, Epistula ad Corinthios, 42, 4).

862 "Así como permanece o ministerio confiado persoalmente polo Señor a Pedro, ministerio que debía ser transmitido aos seus sucesores, da mesma maneira permanece o ministerio dos Apóstolos de apacentar a Igrexa, que debe ser exercido perennemente pola orde sacra dos bispos". Por iso, a Igrexa ensina que "por institución divina os bispos sucederon aos apóstolos como pastores da Igrexa. O que os escoita, escoita a Cristo; o que, en cambio, desprézaos, despreza a Cristo e ao que o enviou" (LG 20). Por iso, a Igrexa ensina que "por institución divina os bispos sucederon aos apóstolos como pastores da Igrexa. O que os escoita, escoita a Cristo; o que, en cambio, os despreza, despreza a Cristo e ao que o enviou" (LG 20).

863 Toda a Igrexa é apostólica mentres permaneza, a través dos sucesores de San Pedro e dos Apóstolos, en comuñón de fe e de vida coa súa orixe. Toda a Igrexa é apostólica despois de que ela é "enviada" ao mundo enteiro; todos os membros da Igrexa, aínda que de diferentes maneiras, teñen parte neste envío. "A vocación cristiá, pola súa mesma natureza, é tamén vocación ao apostolado". Chámase "apostolado" a "toda a actividade do Corpo Místico" que tende a "propagar o Reino de Cristo por toda a terra" (AA 2).

864 "Sendo Cristo, enviado polo Pai, fonte e orixe do apostolado da Igrexa", é evidente que a fecundidade do apostolado, tanto o dos ministros ordenados como o dos laicos, depende da súa unión vital con Cristo (AA 4; cf. Jn 15, 5). Segundo sexan as vocacións, as interpretacións dos tempos, os dons variados do Espírito Santo, o apostolado toma as formas máis diversas. Pero a caridade, conseguida sobre todo na Eucaristía, "sempre é como a alma de todo apostolado" (AA 3).



Queres ler o Catecismo?